2 Δεκεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα των Ηνωμένων Εθνών για την Κατάργηση της Δουλείας…

«η δουλεία υπάρχει σήμερα και είναι ώρα να μάθουμε για την απάνθρωπη εκμετάλλευση που βιώνουν οι άνθρωποι στις κοινότητές μας».

  • Η 2α Δεκεμβρίου είναι μία ιδιαιτέρως σημαντική ημέρα, καθώς έχει επιλεγεί για να μας θυμίζει πως, αν και πιστεύουμε ότι ο πολιτισμός μας έχει προοδεύσει, εκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη βρίσκονται σε ένα καθεστώς σύγχρονης δουλείας και δεν απολαμβάνουν τα πανανθρώπινα δικαιώματα που θεωρούνται αυτονόητα και δεδομένα.
  • Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηνωμένων Εθνών για την Κατάργηση της Δουλείας έρχεται να μας ξυπνήσει από το λήθαργό μας, αφού ο σύγχρονος δυτικός κόσμος εθελοτυφλεί μπροστά σε ένα πρόβλημα υπαρκτό, γιατί πίσω από τις υλικές ανέσεις που προσφέρει, υπάρχουν άνθρωποι (γίνεται λόγος ακόμα και για ένα εκατομμύριο παιδιά) που είναι θύματα φθηνής εργασίας ή σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Τα Ηνωμένα Έθνη, δε, θεωρούν ως σύγχρονες μορφές δουλείας την καταναγκαστική εργασία και την εμπορία ανθρώπων και εργάζονται για την καταπολέμησή τους. Για το λόγο αυτό, το άρθρο 4 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ορίζει ρητά ότι: «Κανείς δεν επιτρέπεται να ζει υπό καθεστώς δουλείας, ολικής ή μερικής. Απαγορεύεται η δουλεία και το δουλεμπόριο υπό οποιαδήποτε μορφή τους».

Ακόμα είναι ζωντανές οι μνήμες αυτού του ελεεινού εμπορίου σκλάβων στο νησί της Ζανζιβάρης όπου άνθισε το δουλεμπόριο για πολλά χρόνια, μελανό σημείο της ιστορίας του νησιού και όλης της ανθρωπότητας.

Η πρωτεύουσα του νησιού είναι η STONE-TOWN, ΛΙΘΙΝΗ ΠΟΛΗ. Έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς από την UNESCO.

Ενώ τα σημάδια όσων πέρασαν Αράβων, Ινδών, Πορτογάλων, Άγγλων είναι εμφανή στα δαιδαλώδη σοκάκια της πόλης. Βαριές πόρτες με μπρούτζινη διακόσμηση κοσμούν τα δίπατα και τρίπατα πέτρινα σπίτια.

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα η πόλη αποτέλεσε κέντρο δουλεμπορίου στην Ανατολική Αφρική. Από το 1830 έως το 1873, 600.000 άνθρωποι που είχαν αιχμαλωτισθεί στην Ανατολική και Κεντρική Αφρική πουλήθηκαν σαν σκλάβοι στο παζάρι της Ζανζιβάρης.

Η ζήτηση για εργατικά χέρια ήταν μεγάλη καθώς τεράστιες φυτείες σε πολλά νησιά του Ινδικού Ωκεανού που ανήκαν σε Ευρωπαίους αποικιοκράτες έπρεπε να καλλιεργηθούν με το ελάχιστο δυνατό κόστος.

Ολόκληρα χωριά αιχμαλωτίσθηκαν δια της βίας επειδή οι κάτοικοι δε θεωρούνταν ανθρώπινα όντα από τους Άραβες εμπόρους. Οικογένειες χωρίστηκαν, αλλού η μάνα, αλλού το παιδί και πάρα πολλοί δεν άντεξαν να φτάσουν στον τελικό προορισμό: έγιναν βορρά στα λιοντάρια κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους ή από τις κακουχίες.

 

Δουλεία

H δουλεία υπήρξε αρχαίος και διαπολιτισμικός θεσμός που νομιμοποιούσε την μετατροπή του ανθρώπου σε ιδιοκτησία. Απαγορεύτηκε σταδιακά για οικονομικούς και ηθικούς λόγους στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Η δουλεία συνεπαγόταν όχι μόνον τον κοινωνικό θάνατο του ατόμου, αλλά του αφαιρούσε αυτή καθαυτή την ανθρώπινη υπόσταση και το υποβίβαζε στο εξής σε αντικείμενο προς ιδιοκτησία και χρήση (ιδιώτη ή κράτους). Σε κατάσταση δουλείας ζούσε κατά καιρούς και περιοχές το 20%- 40% του πληθυσμού των κοινωνιών, ενώ υπήρξαν και κοινωνίες με πολύ υψηλότερο ποσοστό δούλων.

Ετυμολογία
Η λέξη δουλεία προέρχεται από το επίθετο δούλος, που προήλθε από την αρχαιότερη λέξη δόελος ή αλλού δόερος (οι οποίες προφέρονταν ασυναίρετες) και που πιθανόν με τη σειρά τους προήλθαν από το ρήμα δέω (δένω). Αρχικά, δούλος χαρακτηριζόταν ο εκ γενετής σκλάβος, δηλαδή εκείνος που γεννιόταν από γονιό σκλάβο, σε αντιδιαστολή –τότε- προς τον ανδράποδο, δηλαδή εκείνον που υποδουλωνόταν σε πόλεμο. Εκείνος που οι γονείς του ήταν και οι δύο δούλοι, ονομαζόταν αμφίδουλος

Η σκλαβιά και οι σκλάβοι
Η λέξη σκλαβιά που χρησιμοποιείται συχνά ως συνώνυμο, όπως και οι λέξεις για τη δουλεία σε άλλες γλώσσες, π.χ. slavery, enslavage και Sklaverei, προήλθαν από τη βυζαντινή λέξη Σκλαβηνός<Σλαβηνός<Σλάβος<Σλαύος.

Πιθανόν σύμφωνα με πολλούς ειδικούς, αλλά όχι όλους, οι Βυζαντινοί να έδωσαν σε ορισμένες εθνότητες τον χαρακτηρισμό Σλάβοι, επειδή τα ονόματά τους είχαν συνήθως την κατάληξη –σλαβ (π.χ. Στανισλάβ).

Στη συνέχεια, η λέξη «σκλαβηνός» και «σκλάβος» πιθανολογείται ότι έγινε συνώνυμο του δούλου, επειδή πολλοί Σλάβοι υποδουλώθηκαν από γερμανικές φυλές, αλλά κυρίως επειδή οι μουσουλμάνοι της ιβηρικής Χερσονήσου χρησιμοποιούσαν αυτή τη λέξη (αραβ. Ṣaqālibah) για να διακρίνουν τους Ευρωπαίους δούλους τους από τους υπόλοιπους, όπως αργότερα οι Αμερικανοί ονόμαζαν τους Αφρικανούς δούλους τους, νέγρους.

 

Δουλεμπόριο

Λέγεται το εμπόριο των δούλων. Το εμπόριο αυτό αναπτύχθηκε παράλληλα με τη δουλεία. Σήμερα δε
γίνεται τουλάχιστον επίσημα, ενώ, ανεπίσημα, φαίνεται ότι σε μερικές χώρες εξακολουθεί να υπάρχει. Το δουλεμπόριο είναι μια από τις πιο παλιές μορφές εμπορίου που έκανε ο άνθρωπος. Μεγάλη όμως ανάπτυξη γνώρισε μετά το 15ο αιώνα. Κέντρο δουλεμπορίου έγινε η Αφρική με τόπο αποστολής τις Πολιτείες της Αμερικής. Το σύνολο των μαύρων, που ζουν σήμερα στην αμερικανική ήπειρο, προέρχονται απ’ το δουλεμπόριο.

Με το δουλεμπόριο, από το 1580 περίπου μέχρι και το 1900, ασχολήθηκαν όλοι οι πολιτισμένοι λαοί της Ευρώπης, όπως οι Πορτογάλοι και οι Ισπανοί (που ήταν και οι πρώτοι που το άρχισαν), για να ακολουθήσουν οι Γάλλοι, οι Άγγλοι, οι Βέλγοι, οι Ολλανδοί, οι Αμερικανοί, κλπ. Το εμπόριο των δούλων την εποχή της ακμής του ξεπερνούσε κάθε χρόνο τις 20.000 κομμάτια. Μόνο από το ακρωτήριο Λοπέζ, το 1875, πουλιόντουσαν πάνω από 4.000 κεφάλια το χρόνο.

Οι δούλοι στέλνονταν στην Αμερική, για να καλλιεργήσουν τα χωράφια των αποίκων και κυρίως τα χωράφια γύρω από το Μισισιπή, που σπέρνονταν μπαμπάκι. Το δουλεμπόριο, τόσο από τη μια πλευρά του Ατλαντικού όσο και από την άλλη, γινόταν από οργανωμένες εμπορικές εταιρείες, που πολλές από αυτές σαν ονόματα έχουν παραμείνει μέχρι σήμερα και ασχολούνται, φυσικά, με άλλου είδους εμπόριο.
Η 2α Δεκεμβρίου ορίστηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, το 1949, ως η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Δουλείας..

Σύγχρονες μορφές

Παρά το γεγονός ότι στο σύγχρονο άνθρωπο φαντάζει αδύνατο να διατηρεί στην αποθήκη του… αλυσοδεμένους υπηρέτες, στρέφει με ευκολία το βλέμμα μακριά από την παιδική εκμετάλλευση που γνωρίζει ότι συμβαίνει, χαζεύει για λίγο στις ειδήσεις τα πλοιάρια της ελπίδας των μεταναστών που βουλιάζουν στο λαθραίο τους ταξίδι και απολαμβάνει τις υπηρεσίες καλλίπυγων κοριτσιών από το ανατολικό μπλοκ.
Τrafficking ..

Το εμπόριο ανθρώπων (trafficking in human beings) σύμφωνα με το Πρωτόκολλο των Ηνωμένων Εθνών «για την πρόληψη, καταστολή και τιμωρία της διακίνησης προσώπων, ιδιαίτερα γυναικών και παιδιών» ορίζεται ως «η πρόσληψη, μεταφορά, μεταβίβαση, στέγαση ή η παραλαβή ανθρώπων μέσω απειλών ή χρήση βίας ή άλλων μορφών εξαναγκασμού, απαγωγής, απάτης, παραπλάνησης, κατάχρησης εξουσίας ή μιας ευάλωτης θέσης ή η καταβολή ή αποδοχή πληρωμών ή άλλων ωφελημάτων για την εξασφάλιση συναίνεσης προσώπου που ασκεί έλεγχο επί άλλου προσώπου, για το σκοπό της εκμετάλλευσης.

Η εκμετάλλευση συμπεριλαμβάνει τουλάχιστον την εκμετάλλευση της πορνείας, ή άλλες μορφές γενετήσιας εκμετάλλευσης…..».

Στις αρχές του 21ου αιώνα, το εμπόριο γυναικών αποτελεί μια μορφή σύγχρονου δουλεμπορίου καθώς όπως και σε άλλες εποχές οι γυναίκες-θύματα παραμένουν «κτήματα» των διακινητών που τις εμπορεύονται, στερούνται στοιχειωδών δικαιωμάτων στον ιδιωτικό και δημόσιο βίο καθώς ζουν σε καθεστώς παρανομίας και επομένως αποκλεισμού και είναι υποχρεωμένες να εργάζονται υπό οποιεσδήποτε συνθήκες ακόμη και όταν έχει εξασθενήσει η υγεία τους.

Σύμφωνα με στοιχεία της Unesco, περισσότεροι από 12.000.000 άνθρωποι στον πλανήτη ζουν υπό συνθήκες σκλαβιάς. Η αναπτυγμένη Ευρώπη δέχεται την εισροή γυναικών από τα ανατολικά κράτη της ηπείρου, οι οποίες μεταφέρονται και ζουν σε συνθήκες δουλείας. Στο Ισραήλ εισάγονται 3.000 γυναίκες ετησίως και εκπορνεύονται. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2004, στη Βραζιλία υπάρχουν 25.000 σύγχρονοι σκλάβοι.

Παιδική εργασία:
Ανήλικα παιδιά εξαναγκάζονται σε εργασία, για ελάχιστη ή καθόλου αμοιβή, και υφίστανται συνθήκες και καταστάσεις ακατάλληλες για την ηλικία τους, ενώ δεν λαμβάνουν, στην συντριπτική πλειοψηφία, την μόρφωση και την ψυχαγωγία που απολαμβάνουν οι ελεύθεροι συνομήλικοί τους. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία των διεθνών οργανισμών, πάνω από 73.000.000 παιδιά, ηλικίας 10-14 ετών, είναι αναγκασμένα να εργάζονται.

Σεξουαλική δουλεία:
περιλαμβάνει διάφορες πρακτικές, όπως τη σεξουαλική εκμετάλλευση του θύματος από ένα άτομο, την υποχρεωτική εκπόρνευση, την πώληση για γάμο κ.α.. Από τη φύση της η δουλεία σημαίνει ότι ο σκλάβος είναι de facto στη διάθεση του ιδιοκτήτη του για σεξ. Μάλιστα στις περισσότερες κοινωνίες, η συνουσία με δούλο δεν θεωρείτο μοιχεία.

Η σεξουαλική δουλεία είναι απαγορευμένη παγκοσμίως αλλά εξακολουθεί να είναι ένα είδος εκμετάλλευσης του συνανθρώπου που σημειώνει σταθερά άνθιση, με τις εκτιμήσεις για τα θύματα ετησίως να κινούνται από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες, έως δεκάδες εκατομμύρια.

 

 

Δουλεία λόγω καταγωγής:
σε ορισμένες χώρες, κυρίως της Αφρικής, η ιδιότητα του σκλάβου μπορεί να περάσει από τη μία γενιά στην άλλη, φτάνοντας σε βάθος αιώνων. Μπορεί ο σκλάβος να είχε κάποιο χρέος για το οποίο υποθήκευσε τον εαυτό του και την οικογένειά του, ή απλά να είχε την ατυχία να γεννηθεί στην κάστα των δούλων. Τα θύματα αυτής της μορφής δουλείας υπολογίζονται στα 4.000.000 περίπου παγκοσμίως.

Καταναγκαστική εργασία:
Τα 12 με 13 εκατ. άτομα παγκοσμίως που εξαναγκάζονται με κάποιο τρόπο να εργαστούν για όφελος τρίτου, με ελάχιστη ή και καθόλου αμοιβή και συνήθως υπό απειλή βίας για τους ίδιους ή τους οικείους τους , υπολογίζεται ότι αποφέρουν οικονομικά κέρδη ύψους 31.6 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως.

Σημαντικά στοιχεία για τη σύγχρονη δουλεία
Όχι, ο κόσμος δεν φτάνει στο τέλος του, αλλά σίγουρα έχει εδώ και πολύ καιρό εισέλθει σε μία σκοτεινή περίοδο εντατικοποίησης όλων των μορφών εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο.

Η τεχνολογική πρόοδος της ανθρωπότητας, η οικονομική της ανάπτυξη και η διάχυση της γνώσης δεν κατάφεραν να εξαλείψουν αυτό το εξαμβλωματικό φαινόμενο και απ’ ό,τι φαίνεται δεν πρόκειται να συμβεί σύντομα.

Τοκογλυφία, διακίνηση ναρκωτικών, δουλεμπόριο και εμπορία ανθρώπινων οργάνων είναι, σύμφωνα με πολυάριθμες μελέτες και έρευνες, τα κύρια μέσα και οι βασικές δραστηριότητες (μαζί με τις στρατιωτικές επεμβάσεις) δια των οποίων οι άνθρωποι κυριαρχούν επί των ανθρώπων, οι οποίες μάλιστα φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις των πιο κερδοφόρων «επιχειρηματικών» δραστηριοτήτων του παρόντος και του μέλλοντος.

ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ
Στην εποχή του χρηματιστηριακού ιμπεριαλισμού, των spreads, των δανείων και του οικονομικού αδιεξόδου, η τοκογλυφία αναδεικνύεται σε μία από τις πιο προσοδοφόρες επιχειρηματικές δραστηριότητες που ανθίζει και αναμένεται να διογκωθεί επιπλέον τα επόμενα χρόνια και τις δεκαετίες που έρχονται, όχι μόνο από τους παράνομους ιδιώτες, αλλά και από τους νόμιμους τραπεζικούς «τοκογλύφους» , η τοκογλυφία είναι μία δραστηριότητα με μακρύ παρελθόν και γι’ αυτό το λόγο με πολύ μέλλον:

Οι πρώτοι βλαστοί της ξεπρόβαλαν λίγο μετά την εμφάνιση του χρήματος τον 7ο π.Χ. αιώνα. Στην Αθήνα η νομοθέτηση της σεισάχθειας από τον Σόλωνα είχε στόχο την απαλλαγή των υπερχρεωμένων νοικοκυριών από τα τοκογλυφικά χρέη. Κάτι ανάλογο έκανε και ο Ιούλιος Καίσαρ στη Ρώμη.

Τον τόκο κατά τον Μεσαίωνα θεωρούσε η Χριστιανική Εκκλησία ως κάτι γενικά ανήθικο, ανεπίτρεπτο, αμαρτωλό… Διαχρονικά η τοκογλυφία εθεωρείτο ως εσχάτη αναισχυντία, ευπροφάσιστη πλεονεξία και αρπαγή.

Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος απαγόρευσε την τοκογλυφία μόνο για κληρικούς. Και οι επόμενες Οικουμενικές Σύνοδοι επέκτειναν την απαγόρευση και στους λαϊκούς.
Το 1311, ο πάπας Κλήμης Ε΄ ανήγαγε την τοκογλυφία σε αίρεση ως απεχθή στον Θεό και τον άνθρωπο, καταδικασμένη από τους ιερούς κανόνες και αντίθετη προς τη χριστιανική φιλανθρωπία…

Με το πέρασμα του χρόνου οι πεποιθήσεις αυτές ατόνησαν.

Σήμερα ο έντοκος δανεισμός ακόμα και η τοκογλυφία αποτελούν πρακτικές περισσότερο η λιγότερο συνήθεις στον χριστιανικό και τον ιουδαϊκό κόσμο. Αντίθετα στα ισλαμικά κράτη η τοκογλυφία αντίκειται στους νόμους και στη θρησκεία.

Το λήμμα τοκογλύφος προέρχεται από τις λέξεις τόκος και γλύφος (χαράσσω, σκαλίζω). Αναφέρεται περιγραφικά στη συνήθεια των τοκογλύφων να χαράσσουν με τη γλυφίδα (όργανο λάξευσης, σμίλη, σουγιάς) πάνω σε ξύλινο τραπέζι τους τόκους με τους οποίους επιβάρυναν τους πελάτες.

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Τα ναρκωτικά αποτελούν μέρος της κουλτούρας μας από τα μέσα του περασμένου αιώνα. Διαδόθηκαν ευρέως τη δεκαετία του 1960 και μέσω της μουσικής και των μέσων μαζικής ενημέρωσης εισέβαλαν σε κάθε τομέα της ζωής.

Εκτιμάται ότι 208 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο κάνουν χρήση απαγορευμένων ουσιών. Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής τα αποτελέσματα από την Εθνική Έρευνα που διεξήχθηκε το 2007 για τη χρήση ναρκωτικών ουσιών και την υγεία, έδειξε ότι 19,9 εκατομμύρια Αμερικανών (ή το 8% του πληθυσμού από 12 ετών και πάνω) έκανε χρήση παράνομων ναρκωτικών τον μήνα που προηγήθηκε της έρευνας.

Το ευρύτερα διαδεδομένο ναρκωτικό είναι η μαριχουάνα. Σύμφωνα με την Παγκόσμια αναφορά των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά του 2008, το 3,9% του παγκόσμιου πληθυσμού μεταξύ των 15 και 64 ετών κάνουν χρήση μαριχουάνας.

Οι νέοι σήμερα εκτίθενται στα ναρκωτικά νωρίτερα από ποτέ. Βάσει έρευνας του Κέντρου Ελέγχου Ασθενειών των ΗΠΑ για το 2007, το 45% των μαθητών λυκείου σε όλη τη χώρα έχουν πιει αλκοόλ και το 19,7% έχει καπνίσει μαριχουάνα κατά τη διάρκεια ενός μήνα.

Στην Ευρώπη, πρόσφατες μελέτες σε 15χρονα παιδιά έδειξαν ότι η χρήση μαριχουάνας κυμαίνεται από το 10% έως το 40%. Το υψηλότερο ποσοστό έχει αναφερθεί για τους εφήβους της Τσεχίας (44%), ακολουθεί η Ιρλανδία (39%), το Ηνωμένο Βασίλειο (38%) και η Γαλλία (38%) Στην Ισπανία και στη Μεγάλη Βρετανία η χρήση κοκαΐνης στα παιδιά µεταξύ 15 και 16 ετών είναι 4-6%. Η χρήση κοκαΐνης από τους νέους αυξήθηκε σε Δανία, Ιταλία, Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Νορβηγία και Γαλλία.

ΕΜΠΟΡΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

Το εμπόριο οργάνων είναι η αγοραπωλησία ανθρώπινων οργάνων με τελικό σκοπό τη μεταμόσχευσή τους σε αρρώστους.
:
Η πρακτική είναι παράνομη στις περισσότερες χώρες, ωστόσο η πώληση του ενός νεφρού στο Ιράν, με σκοπό το κέρδος, επιτρέπεται, ενώ στην Κίνα συνηθίζεται να λαμβάνονται όργανα από νεκρούς ή εκτελεσμένους φυλακισμένους.

Οι νεφροί είναι το πιο κοινό αντικείμενο του εμπορίου οργάνων, καθώς ο ανθρώπινος οργανισμός διαθέτει δυο από αυτούς και έτσι κάποιος που βρίσκεται σε ένδεια μπορεί να πωλήσει τον έναν. Τα χρήματα που λαμβάνουν οι δότες νεφρού αυτής της κατηγορίας κυμαίνονται από 800-10.000 δολάρια, ενώ ο λήπτης του οργάνου καταβάλει αρκετά περισσότερα χρήματα.»

Αν και είναι δύσκολο να συλλεχθούν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία, υπολογίζεται ότι 15.000 με 20.000 νεφρά πωλούνται παράνομα σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο.

Τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν ότι το 5 έως 10 τοις εκατό των μεταμοσχεύσεων νεφρών που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο είναι αποτέλεσμα του εμπορίου οργάνων.

Η Nancy Scheper-Hughes, καθηγήτρια ιατρικής ανθρωπολογίας στο Berkeley, δηλώνει ότι «η προσπάθεια των Ευρωπαίων να πουλήσουν τα όργανά τους θυμίζει την περίοδο μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, όταν η ανεργία δημιούργησε μια νέα γενιά πρόθυμων πωλητών, καθώς και εγκληματικών δικτύων έτοιμων να εκμεταλλευτούν τη δυστυχία τους».

Συγκλονιστικό δημοσίευμα των New York Times, παρουσιάζει την ιστορία του Pavle Mircov και της συντρόφου του Daniella που έβαλαν αγγελία πουλώντας τα νεφρά τους για να καταφέρουν να επιβιώσουν.

Η ιστορία του Pavle και της Daniella δεν αποτελεί μια σπάνια περίπτωση. Χιλιάδες άνθρωποι καθημερινά πουλάνε ζωτικά τους όργανα προσπαθώντας να αντεπεξέλθουν στην οικονομική κρίση και την ανέχεια.

 

«Το ζευγάρι κοιτάζει κάθε λίγο νευρικά τα mail τους. Περιμένουν μια απάντηση στην αγγελία που έχουν βάλει. Πουλάνε τα νεφρά τους απελπισμένοι από την οικονομική κρίση», αναφέρει το δημοσίευμα. Κοστολογούν μάλιστα το κάθε νεφρό τους στα 30.000 ευρώ.

Απ’ όταν έχασαν μέλη της οικογένειας τους, έμειναν χωρίς τηλέφωνο και φως και διαβιώνουν σε άθλιες συνθήκες. Όπως αναφέρει η N.Y. Times, «τρώνε μια φορά τη μέρα, μόνο ψωμί και σαλάμι».

Οι περίπτωση των δύο Σέρβων είναι μία από τις πολλές περιπτώσεις της μαύρης αγοράς ανθρώπινων οργάνων που ανθεί σε χώρες όπως η Κίνα ή η Βραζιλία αλλά επεκτείνεται λόγω της κρίσης σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Ισπανία ή σε άλλα βαλκανικά έθνη, όπως η Σερβία.

Απελπισμένοι οικονομικά άνθρωποι προσπαθούν να πουλήσουν νεφρά, πνεύμονες, μυελό των οστών ή κερατοειδείς, με τη βοήθεια του ιντερνέτ, σε αδίστακτους εμπόρους που εκμεταλλεύονται την παγκόσμια έλλειψη οργάνων για μεταμόσχευση…

Κατάργηση της δουλείας

Η Δανία αποτέλεσε την πρώτη χώρα που επίσημα απαγόρευσε την δουλεμπορία το 1792 με συνέπεια να ακολουθήσουν η Βρετανία και οι Η.Π.Α. λίγα χρόνια αργότερα. Στις αρχές του 21 αιώνα το Κογκρέσο των ΗΠΑ εγκρίνει το νόμο περί προστασίας των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων ως μορφή σύγχρονης δουλείας.

Η νομοθεσία αυξάνει τις κυρώσεις για τους διακινητές, παρέχει κοινωνικές υπηρεσίες για τα θύματα εμπορίας ανθρώπων και βοηθά τα θύματα να παραμείνουν στη χώρα.

Την ίδια περίοδο υπουργείο εγκρίνει το πρωτόκολλο για την πρόληψη, καταστολή και τιμωρία της εμπορίας ανθρώπων στο πλαίσιο της Σύμβασης κατά του Διακρατικού Οργανωμένου Εγκλήματος. Το πρωτόκολλο για την εμπορία ανθρώπων είναι το πρώτο παγκόσμιο νομικά δεσμευτικό μέσο με διεθνώς συμφωνημένο ορισμό για την εμπορία ανθρώπων

Μορφές
• Εμπόριο λευκής σάρκας
• Καταναγκαστική εργασία
• Δανειοληψία χρέους
• Παιδική δουλεία: Εκτιμάται ότι πέντε εκατομμύρια παιδιά βρίσκονται στη δουλεία παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου.
• Παιδικός καταναγκαστικός γάμος
• Η σκλαβιά με βάση την γενεά : Η δουλεία βασισμένη στην οικογενειακή γενεά περιγράφει την κατάσταση όπου οι άνθρωποι γεννιούνται στη δουλεία, επειδή οι πρόγονοί τους καταλήφθηκαν στη δουλεία διαβιβαζόμενοι στη μητρική γραμμή.
• Οικιακή δουλεία
• Δουλεία στις αλυσίδες εφοδιασμού: Πολλά από τα προϊόντα που αγοράζουμε και χρησιμοποιούμε κάθε μέρα γίνονται από ανθρώπους στη δουλεία όπως κακάο, βαμβάκι, κινητά τηλέφωνα κ.λ.π.

Δεδομένα για την δουλεία

20,9 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται στη σύγχρονη δουλεία σε ολόκληρο τον κόσμο
5.5 εκατομμύρια παιδιά βρίσκονται σε δουλεία σε όλο τον κόσμο
11,7 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε δουλεία στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, κυρίως σε εργατικό δυναμικό
3,7 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται στη δουλεία στην Αφρική
1.6 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται στη δουλεία στη Λατινική Αμερική
1,5 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε δουλεία στις ανεπτυγμένες οικονομίες
14,2 εκατομμύρια θύματα δουλείας αξιοποιούνται στις οικονομικές δραστηριότητες
4.5 εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάζονται σε σεξουαλική εκμετάλλευση..

Το 98% των ανθρώπων που διακινούνται για σεξουαλική εκμετάλλευση είναι γυναίκες και κορίτσια

2.2 εκατομμύρια άνθρωποι στη δουλεία εκμεταλλεύονται τις κυβερνήσεις
150 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ – παράνομα κέρδη καταναγκαστικής εργασίας στην ιδιωτική οικονομία παράγονται ετησίως

Ανθρώπινα δικαιώματα
Τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν ηθικές αρχές που θέτουν συγκεκριμένα πρότυπα ανθρώπινης συμπεριφοράς και συνήθως προστατεύονται ως νόμιμα δικαιώματα κατά το εθνικό και διεθνές δίκαιο.

Απαραβίαστα ανθρώπινα δικαιώματα]
Ορισμένα ανθρώπινα δικαιώματα περιγράφονται ως απαράγραπτα δικαιώματα και αναφέρονται σε «ένα σύνολο ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχουν θεμελιώδη σημασία, δεν χορηγούνται από ανθρώπινη εξουσία, και δεν γίνεται να παραδοθούν».
Διεθνή συνέδρια κατατάσσουν ως απαραβίαστα δικαιώματα το δικαίωμα της ζωής, το δικαίωμα του να είσαι ελεύθερος από δουλεία, το δικαίωμα του να είσαι ελεύθερος από βασανιστήρια και το δικαίωμα του να είσαι ελεύθερος από αναδρομική εφαρμογή ποινικών νομοθεσιών

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) ή Ηνωμένα Έθνη (Η.Ε.) είναι ένας διεθνής οργανισμός παγκόσμιας εμβέλειας μεταξύ των κρατών του κόσμου με σκοπό τη συνεργασία στο Διεθνές Δίκαιο, την ασφάλεια, την οικονομική ανάπτυξη και την πολιτική ισότητα. Πρόδρομός του θεωρείται η Κοινωνία των Εθνών (ΚτΕ) που αποτέλεσε απαίτηση των Εθνών για τη διεθνή ειρήνη μετά από τις θηριωδίες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ιδρύθηκε το 1945 από τις χώρες που νίκησαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και αρχικά είχε 51 μέλη. Μετά την προσχώρηση του νεότερου κράτους, του Νοτίου Σουδάν το 2011, ο Ο.Η.Ε. αριθμεί 193 κράτη μέλη, δηλαδή σχεδόν όλα τα διεθνώς αναγνωρισμένα ανεξάρτητα έθνη

Η Διεθνής Αμνηστία (Amnesty International) με διεθνές αρκτικόλεξο ΑΙ (προφέρεται Έι-Άι), είναι διεθνής μη κυβερνητική ανεξάρτητη οργάνωση που συνεργάζεται με τον ΟΗΕ και που έχει ως κύριο αντικείμενο την προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, όπως αυτά έχουν θεσπιστεί για όλους τους ανθρώπους της Γης, σε οποιοδήποτε γεωγραφικό σημείο και ανεξαρτήτως πολιτικής παράταξης, ιδεολογίας, θρησκευτικού δόγματος, χρώματος, φυλής, ηλικίας, φύλου, εκπαίδευσης κτλ.

Σκοπός
Σύμφωνα με το καταστατικό της Οργάνωσης, που υιοθετήθηκε κατά την 25η Διεθνή Γενική Συνέλευσή της που συνήλθε στο Ντακάρ τον Αύγουστο του 2001, όπου και προσδιορίστηκε ως όραμα όλοι οι άνθρωποι στη Γη ν’ απολαμβάνουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, τέθηκε ως κυρίαρχη αποστολή η διεξαγωγή έρευνας για την πρόληψη και καταστολή των παραβιάσεων αυτών που πλήττουν ιδιαίτερα τη σωματική και διανοητική ακεραιότητα, την ελευθερία συνείδησης και έκφρασης καθώς και την αποτροπή κάθε διάκρισης.

Advertisements